, Kolejne zmiany w prawie pracy od 1 stycznia 2017 r.

Kolejne zmiany w prawie pracy od 1 stycznia 2017 r.

W dniu 16 grudnia 2016 r. została uchwalona ustawa o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców. Przedmiotowa ustawa została ogłoszona w dniu 30 grudnia 2016 r., a weszła w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.

Poniżej przedstawiamy najważniejsze zmiany w obowiązujących przepisach:

  1. Zmiany w Kodeksie pracy:
  1. Nowy termin na złożenie odwołania od wypowiedzenia lub rozwiązania umowy wynoszący 21 dni:

Art. 264 Kodeksu pracy otrzymuje brzmienie:

Art. 264. § 1. Odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę wnosi się do sądu pracy w ciągu 21 dni od dnia doręczenia pisma wypowiadającego umowę o pracę.

  • 2. Żądanie przywrócenia do pracy lub odszkodowania wnosi się do sądu pracy w ciągu 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia lub od dnia wygaśnięcia umowy o pracę.
  • 3. Żądanie nawiązania umowy o pracę wnosi się do sądu pracy w ciągu 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o odmowie przyjęcia do pracy.

 

  1. Regulamin pracy oraz regulamin wynagradzania w przedsiębiorstwach zatrudniających co najmniej 50 pracowników:

art. 77(2) Kodeksu pracy:

  1. a) § 1 otrzymuje brzmienie:
  • 1. Pracodawca zatrudniający co najmniej 50 pracowników, nieobjętych zakładowym układem zbiorowym pracy ani ponadzakładowym układem zbiorowym pracy odpowiadającym wymaganiom określonym w § 3, ustala warunki wynagradzania za pracę w regulaminie wynagradzania.
  1. b) po § 1 dodaje się § 11 i 12 w brzmieniu:
  • 11. Pracodawca zatrudniający mniej niż 50 pracowników, nieobjętych zakładowym układem zbiorowym pracy ani ponadzakładowym układem zbiorowym pracy odpowiadającym wymaganiom określonym w § 3, może ustalić warunki wynagradzania za pracę w regulaminie wynagradzania.
  • 12. Pracodawca zatrudniający co najmniej 20 i mniej niż 50 pracowników, nieobjętych zakładowym układem zbiorowym pracy ani ponadzakładowym układem zbiorowym pracy odpowiadającym wymaganiom określonym w § 3, ustala warunki wynagradzania za pracę w regulaminie wynagradzania, jeżeli zakładowa organizacja związkowa wystąpi z wnioskiem o jego ustalenie.
  1. c) § 2 otrzymuje brzmienie:
  • 2. W regulaminie wynagradzania pracodawca może ustalić także inne świadczenia związane z pracą i zasady ich przyznawania.

 

art. 104 Kodeksu pracy:

  1. a) po § 1 dodaje się § 11 w brzmieniu:
  • 11. Pracodawca zatrudniający co najmniej 50 pracowników wprowadza regulamin pracy, chyba że w zakresie przewidzianym w § 1 obowiązują postanowienia układu zbiorowego pracy.
  1. b) § 2 otrzymuje brzmienie:
  • 2. Pracodawca zatrudniający mniej niż 50 pracowników może wprowadzić regulamin pracy, chyba że w zakresie przewidzianym w § 1 obowiązują postanowienia układu zbiorowego pracy.
  1. c) dodaje się § 3 w brzmieniu:
  • 3. Pracodawca zatrudniający co najmniej 20 i mniej niż 50 pracowników wprowadza regulamin pracy, jeżeli zakładowa organizacja związkowa wystąpi z wnioskiem o jego wprowadzenie, chyba że w zakresie przewidzianym w § 1 obowiązują postanowienia układu zbiorowego pracy.
  1. Brak obowiązku wydania świadectwa pracy w przypadku zawarcia kolejnej umowy w ciągu 7 dni, chyba że pracownik zgłosi taki wniosek:

Art. 97 Kodeksu pracy:

  1. a) § 1–13 otrzymują brzmienie:
  • 1. W związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku pracy pracodawca jest obowiązany niezwłocznie wydać pracownikowi świadectwo pracy, jeżeli nie zamierza nawiązać z nim kolejnego stosunku pracy w ciągu 7 dni od dnia rozwiązania lub wygaśnięcia poprzedniego stosunku pracy. Świadectwo pracy dotyczy okresu lub okresów zatrudnienia, za które dotychczas nie wydano świadectwa pracy.
  • 1(1). W przypadku nawiązania z tym samym pracownikiem kolejnego stosunku pracy w ciągu 7 dni od dnia rozwiązania lub wygaśnięcia poprzedniego stosunku pracy, pracodawca jest obowiązany wydać pracownikowi świadectwo pracy wyłącznie na jego wniosek, złożony w postaci papierowej lub elektronicznej; wniosek może być złożony w każdym czasie i dotyczyć wydania świadectwa pracy dotyczącego poprzedniego okresu zatrudnienia albo wszystkich okresów zatrudnienia, za które dotychczas nie wydano świadectwa pracy.
  • 1(2). W przypadku, o którym mowa w § 11, pracodawca jest obowiązany wydać pracownikowi świadectwo pracy w ciągu 7 dni od dnia złożenia wniosku.
  • 1(3). Wydanie świadectwa pracy nie może być uzależnione od uprzedniego rozliczenia się pracownika z pracodawcą.
  1. b) § 4 otrzymuje brzmienie:
  • 4. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, szczegółową treść świadectwa pracy, sposób i tryb jego wydawania, prostowania i uzupełniania oraz pomocniczy wzór świadectwa pracy, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia właściwej realizacji celów, jakim służą informacje zawarte w świadectwie pracy.

 

Rozporządzenie wraz z nowym wzorem świadectwa pracy dostępne jest tutaj.

 

  1. Łączne powierzenie mienia tylko na podstawie umowy zawartej na piśmie

Art. 125 Kodeksu pracy w § 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

Podstawą łącznego powierzenia mienia jest umowa o współodpowiedzialności materialnej, zawarta przez pracowników z pracodawcą na piśmie pod rygorem nieważności.

 

  1. Zmiany w ustawie o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych:

Obowiązek tworzenia funduszu świadczeń socjalnych mają tylko pracodawcy zatrudniający co najmniej 50 pracowników. W przypadku pracodawców zatrudniających co najmniej 20 pracowników – mają oni obowiązek tworzenia funduszu, o ile z takim wnioskiem wystąpi zakładowa organizacja związkowa.

Art. 3 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych:

  1. a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  2. Fundusz tworzą pracodawcy zatrudniający według stanu na dzień 1 stycznia danego roku co najmniej 50 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty.
  3. b) po ust. 1b dodaje się ust. 1c w brzmieniu:

1c. Pracodawcy zatrudniający według stanu na dzień 1 stycznia danego roku, co najmniej 20 i mniej niż 50 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty, tworzą Fundusz na wniosek zakładowej organizacji związkowej.

  1. c) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  2. Pracodawcy zatrudniający według stanu na dzień 1 stycznia danego roku mniej niż 50 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty mogą tworzyć Fundusz do wysokości i na zasadach określonych w art. 5 lub mogą wypłacać świadczenie urlopowe, o którym mowa w ust. 4–6.
  3. d) w ust. 3b zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

U pracodawców, o których mowa w ust. 3, zatrudniających co najmniej 50 pracowników, objętych układem zbiorowym pracy, postanowienia w sprawie nietworzenia Funduszu i niewypłacania świadczenia urlopowego zawiera się w układzie zbiorowym pracy.

2) w art. 4 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

  1. U pracodawców, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 1c, układ zbiorowy pracy może dowolnie kształtować wysokość odpisu na Fundusz; może również postanawiać, że Fundusz nie będzie tworzony.
  2. U pracodawców określonych w art. 3 ust. 1 i 1c, których pracownicy nie są objęci układem zbiorowym pracy, postanowienia w sprawach, o których mowa w ust. 1, może zawierać regulamin wynagradzania.

3) w art. 6a ust. 1a otrzymuje brzmienie:

1a. Jeżeli rozpoczęcie działalności następuje w roku kalendarzowym w wyniku komercjalizacji, przejęcia, podziału lub połączenia zakładu lub jego części z równoczesnym przejęciem pracowników, pracodawca zatrudniający co najmniej 50 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty oraz pracodawca, o którym mowa w art. 3 ust. 1c i 2, tworzą Fundusz.

DZIAŁ PRAWNY KANCELARII TRANSPORTOWEJ KOBEN



Kontynuując wyrażasz zgodę na wykorzystanie plików cookie. więcej informacji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close