Chat with us, powered by LiveChat

Kolejne zmiany w prawie pracy od 1 stycznia 2017 r.

W dniu 16 grudnia 2016 r. została uchwalona ustawa o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców. Przedmiotowa ustawa została ogłoszona w dniu 30 grudnia 2016 r., a weszła w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.

Poniżej przedstawiamy najważniejsze zmiany w obowiązujących przepisach:

  1. Zmiany w Kodeksie pracy:
  1. Nowy termin na złożenie odwołania od wypowiedzenia lub rozwiązania umowy wynoszący 21 dni:

Art. 264 Kodeksu pracy otrzymuje brzmienie:

Art. 264. § 1. Odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę wnosi się do sądu pracy w ciągu 21 dni od dnia doręczenia pisma wypowiadającego umowę o pracę.

  • 2. Żądanie przywrócenia do pracy lub odszkodowania wnosi się do sądu pracy w ciągu 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia lub od dnia wygaśnięcia umowy o pracę.
  • 3. Żądanie nawiązania umowy o pracę wnosi się do sądu pracy w ciągu 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o odmowie przyjęcia do pracy.

 

  1. Regulamin pracy oraz regulamin wynagradzania w przedsiębiorstwach zatrudniających co najmniej 50 pracowników:

art. 77(2) Kodeksu pracy:

  1. a) § 1 otrzymuje brzmienie:
  • 1. Pracodawca zatrudniający co najmniej 50 pracowników, nieobjętych zakładowym układem zbiorowym pracy ani ponadzakładowym układem zbiorowym pracy odpowiadającym wymaganiom określonym w § 3, ustala warunki wynagradzania za pracę w regulaminie wynagradzania.
  1. b) po § 1 dodaje się § 11 i 12 w brzmieniu:
  • 11. Pracodawca zatrudniający mniej niż 50 pracowników, nieobjętych zakładowym układem zbiorowym pracy ani ponadzakładowym układem zbiorowym pracy odpowiadającym wymaganiom określonym w § 3, może ustalić warunki wynagradzania za pracę w regulaminie wynagradzania.
  • 12. Pracodawca zatrudniający co najmniej 20 i mniej niż 50 pracowników, nieobjętych zakładowym układem zbiorowym pracy ani ponadzakładowym układem zbiorowym pracy odpowiadającym wymaganiom określonym w § 3, ustala warunki wynagradzania za pracę w regulaminie wynagradzania, jeżeli zakładowa organizacja związkowa wystąpi z wnioskiem o jego ustalenie.
  1. c) § 2 otrzymuje brzmienie:
  • 2. W regulaminie wynagradzania pracodawca może ustalić także inne świadczenia związane z pracą i zasady ich przyznawania.

 

art. 104 Kodeksu pracy:

  1. a) po § 1 dodaje się § 11 w brzmieniu:
  • 11. Pracodawca zatrudniający co najmniej 50 pracowników wprowadza regulamin pracy, chyba że w zakresie przewidzianym w § 1 obowiązują postanowienia układu zbiorowego pracy.
  1. b) § 2 otrzymuje brzmienie:
  • 2. Pracodawca zatrudniający mniej niż 50 pracowników może wprowadzić regulamin pracy, chyba że w zakresie przewidzianym w § 1 obowiązują postanowienia układu zbiorowego pracy.
  1. c) dodaje się § 3 w brzmieniu:
  • 3. Pracodawca zatrudniający co najmniej 20 i mniej niż 50 pracowników wprowadza regulamin pracy, jeżeli zakładowa organizacja związkowa wystąpi z wnioskiem o jego wprowadzenie, chyba że w zakresie przewidzianym w § 1 obowiązują postanowienia układu zbiorowego pracy.
  1. Brak obowiązku wydania świadectwa pracy w przypadku zawarcia kolejnej umowy w ciągu 7 dni, chyba że pracownik zgłosi taki wniosek:

Art. 97 Kodeksu pracy:

  1. a) § 1–13 otrzymują brzmienie:
  • 1. W związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku pracy pracodawca jest obowiązany niezwłocznie wydać pracownikowi świadectwo pracy, jeżeli nie zamierza nawiązać z nim kolejnego stosunku pracy w ciągu 7 dni od dnia rozwiązania lub wygaśnięcia poprzedniego stosunku pracy. Świadectwo pracy dotyczy okresu lub okresów zatrudnienia, za które dotychczas nie wydano świadectwa pracy.
  • 1(1). W przypadku nawiązania z tym samym pracownikiem kolejnego stosunku pracy w ciągu 7 dni od dnia rozwiązania lub wygaśnięcia poprzedniego stosunku pracy, pracodawca jest obowiązany wydać pracownikowi świadectwo pracy wyłącznie na jego wniosek, złożony w postaci papierowej lub elektronicznej; wniosek może być złożony w każdym czasie i dotyczyć wydania świadectwa pracy dotyczącego poprzedniego okresu zatrudnienia albo wszystkich okresów zatrudnienia, za które dotychczas nie wydano świadectwa pracy.
  • 1(2). W przypadku, o którym mowa w § 11, pracodawca jest obowiązany wydać pracownikowi świadectwo pracy w ciągu 7 dni od dnia złożenia wniosku.
  • 1(3). Wydanie świadectwa pracy nie może być uzależnione od uprzedniego rozliczenia się pracownika z pracodawcą.
  1. b) § 4 otrzymuje brzmienie:
  • 4. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, szczegółową treść świadectwa pracy, sposób i tryb jego wydawania, prostowania i uzupełniania oraz pomocniczy wzór świadectwa pracy, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia właściwej realizacji celów, jakim służą informacje zawarte w świadectwie pracy.

 

Rozporządzenie wraz z nowym wzorem świadectwa pracy dostępne jest tutaj.

 

  1. Łączne powierzenie mienia tylko na podstawie umowy zawartej na piśmie

Art. 125 Kodeksu pracy w § 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

Podstawą łącznego powierzenia mienia jest umowa o współodpowiedzialności materialnej, zawarta przez pracowników z pracodawcą na piśmie pod rygorem nieważności.

 

  1. Zmiany w ustawie o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych:

Obowiązek tworzenia funduszu świadczeń socjalnych mają tylko pracodawcy zatrudniający co najmniej 50 pracowników. W przypadku pracodawców zatrudniających co najmniej 20 pracowników – mają oni obowiązek tworzenia funduszu, o ile z takim wnioskiem wystąpi zakładowa organizacja związkowa.

Art. 3 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych:

  1. a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  2. Fundusz tworzą pracodawcy zatrudniający według stanu na dzień 1 stycznia danego roku co najmniej 50 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty.
  3. b) po ust. 1b dodaje się ust. 1c w brzmieniu:

1c. Pracodawcy zatrudniający według stanu na dzień 1 stycznia danego roku, co najmniej 20 i mniej niż 50 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty, tworzą Fundusz na wniosek zakładowej organizacji związkowej.

  1. c) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  2. Pracodawcy zatrudniający według stanu na dzień 1 stycznia danego roku mniej niż 50 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty mogą tworzyć Fundusz do wysokości i na zasadach określonych w art. 5 lub mogą wypłacać świadczenie urlopowe, o którym mowa w ust. 4–6.
  3. d) w ust. 3b zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

U pracodawców, o których mowa w ust. 3, zatrudniających co najmniej 50 pracowników, objętych układem zbiorowym pracy, postanowienia w sprawie nietworzenia Funduszu i niewypłacania świadczenia urlopowego zawiera się w układzie zbiorowym pracy.

2) w art. 4 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

  1. U pracodawców, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 1c, układ zbiorowy pracy może dowolnie kształtować wysokość odpisu na Fundusz; może również postanawiać, że Fundusz nie będzie tworzony.
  2. U pracodawców określonych w art. 3 ust. 1 i 1c, których pracownicy nie są objęci układem zbiorowym pracy, postanowienia w sprawach, o których mowa w ust. 1, może zawierać regulamin wynagradzania.

3) w art. 6a ust. 1a otrzymuje brzmienie:

1a. Jeżeli rozpoczęcie działalności następuje w roku kalendarzowym w wyniku komercjalizacji, przejęcia, podziału lub połączenia zakładu lub jego części z równoczesnym przejęciem pracowników, pracodawca zatrudniający co najmniej 50 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty oraz pracodawca, o którym mowa w art. 3 ust. 1c i 2, tworzą Fundusz.

DZIAŁ PRAWNY KANCELARII TRANSPORTOWEJ KOBEN