Chat with us, powered by LiveChat

Uwaga, od 7 września zmiany w zasadach wydawania świadectw pracy

Od 7 września 2019 r. zmiany w Kodeksie pracy dotyczące świadectw pracy

Z dniem 7 września 2019 r. wchodzi w życie ustawa z dnia 16 maja 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz. 1043). Przedmiotowa nowelizacja wprowadza sporo zmian dotyczących kwestii związanych ze świadectwem pracy.

W nowym brzmieniu art. 97 §1 Kodeksu pracy (dalej: k.p.) nie wymaga wydania świadectwa niezwłocznie. Ustawodawca idąc krok dalej dookreśla, że świadectwo pracy powinno być wydane w dniu, w którym następuje ustanie stosunku pracy, chyba że pracodawca zamierza nawiązać z pracownikiem kolejny stosunek pracy w ciągu 7 dni od dnia rozwiązania lub wygaśnięcia poprzedniego stosunku pracy.

Jeżeli z przyczyn obiektywnych wydanie świadectwa pracy pracownikowi albo osobie przez niego upoważnionej w tym terminie nie jest możliwe, pracodawca w ciągu 7 dni od dnia upływu tego terminu przesyła świadectwo pracy pracownikowi lub tej osobie za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 2188) albo doręcza je w inny sposób.

Z uwagi na powyższą zmianę zmodyfikowano art. 282 § 1 pkt 3 k.p. Dotychczas karze grzywny w wysokości od 1 000 zł do 30 000 zł podlegało niewydanie pracownikowi świadectwa pracy. Od 7 września 2019 r. powyżej przytoczonym wykroczeniem będzie również nieterminowe wydanie świadectwa pracy.

Na tym jednak nie koniec zmian dotyczących świadectwa pracy wprowadzonych nowelizacją z dnia 16 maja 2019 r. W art. 97 § 21 ustawodawca wydłużył pracownikowi z 7 do 14 dni termin:

  • na wystąpienie z wnioskiem do pracodawcy o sprostowanie świadectwa pracy – liczony od otrzymania świadectwa pracy,
  • na wystąpienie z żądaniem sprostowania świadectwa pracy do sądu pracy – liczony od zawiadomienia o odmowie sprostowania świadectwa pracy przez pracodawcę.

Więcej szczegółów w zakresie sądowego dochodzenia uprawnień przysługujących pracownikowi w związku ze świadectwem pracy zawiera art. 971 k.p. Zgodnie z nim jeżeli pracodawca nie wyda świadectwa pracy lub go nie sprostuje, pracownik może wystąpić do sądu z żądaniem zobowiązania pracodawcy do wydania świadectwa pracy lub jego sprostowania. Jeżeli pracodawca nie istnieje albo z innych przyczyn wytoczenie przeciwko niemu powództwa o zobowiązanie jest niemożliwe, pracownik jest uprawniony do wystąpienia do sądu pracy z żądaniem ustalenia uprawnienia do otrzymania świadectwa pracy lub jego sprostowania.

Powyższe zmiany znalazły odzwierciedlenie również w przepisach procesowych.

Zgodnie z art. 4771a oraz 4771b Kodeksu postępowania cywilnego (dalej: k.p.c.) w wyroku uwzględniającym żądanie zobowiązania pracodawcy do wydania świadectwa pracy, sąd określa treść świadectwa pracy zgodnie z art. 97 § 2 k.p. oraz przepisami wydanymi na podstawie 97 § 4 k.p. Prawomocny wyrok sądu zobowiązujący pracodawcę do wydania świadectwa pracy zastępuje to świadectwo. Powyższy przepis znajduje odpowiednie zastosowanie do sprostowania świadectwa pracy.

Kwestie związane z żądaniem ustalenia uprawnienia do otrzymania świadectwa pracy zostały uregulowane w art. 69110-69111 k.p.c. Ustawodawca utworzył w tym celu w Księdze II k.p.c. – Postępowanie nieprocesowe odrębny Dział IVb zatytułowany „Sprawy z zakresu prawa pracy”.

Zgodnie z przytoczonymi przepisami także w przypadku żądania ustalenia uprawnienia do otrzymania świadectwa pracy, sąd określa treść świadectwa w postanowieniu. Jeżeli takie postanowienie się uprawomocni, zastępuje świadectwo pracy. Również powyższe przepisy stosuje się odpowiednio do przypadku żądania ustalenia uprawnienia do sprostowania świadectwa pracy.

Dział Prawny KOBEN